Zawsze chciałem pojechać do Chorwacji. Po uzbieraniu odpowiedniego funduszu (koszty autokaru, wejściówek do muzeów, pożywienia i zakwaterowania) byłem wreszcie na to gotowy. Jako że na co dzień pracuję w dość nudnym biurowcu (wykonuje pozycjonowanie i optymalizacje stron internetowych) wyjazd za granicę był dla mnie nie lada atrakcją.Pierw dostałem się do pierwszego miasta z trzech, które zamierzałem zwiedzić – Pulę. Jest ono najbardziej wysunięte na północ w stosunku do pozostałych miast uwzględnionych w mojej trasie po Chorwacji. Co wartego opisania zwiedziłem w Puli? Zacznę od rzymskiego amfiteatru. Sposób jego konstrukcji wprost onieśmiela. W jaki sposób starożytnym udało się zaprojektować budynek mogący pomieścić 23 tysiące widzów? W średniowieczu takie rzeczy były niewykonalne. A propo ciemnych wieków. W Puli zwiedziłem Katedrę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz XV – wieczny zamek. Niestety obowiązywał zakaz fotografowania, co ciężko zrozumieć.Następnego dnia udałem się do miasta Split znajdującego się nad brzegiem morza w południowej części Chorwacji. Nie przebywałem w nim zbyt długo. Miasto nie przypadło mi do gusty, zapewne z powodu dużego tłoku na ulicach. Turysta za turystą nie przepada. Miło było jednak rzucić okiem na pozostałości po rzymskiej cywilizacji – akwedukty. Ten turystyczny okaz zachował się w średnim stanie (widoczne były oznaki rozpadu budowli).W przedostatnim dniu podróży zwiedziłem ostatnie miasto z mojego „trójmiasta” – Dubrownik. Jest ono najbardziej na południu ze wszystkich trzech. Na zwiedzanie miałem tylko jeden dzień, bo następnego dnia autokar miał już czekać obok pałacu Sponza. Chyba to miasto najpozytywniej mnie zaskoczyło. Renesansowy kościółek św. Zbawiciela, wykonany w XVI wieku, bardzo przypadł mi do gustu. Ten jego dawny wystrój… Żałuję, że w tym miejscu też nie można było zrobić fotografii. Ale moje cierpienie było niczym w porównaniu do grupy turystów z Japonii.

Mało który Polak zdaje sobie sprawę, gdzie znajduję się Czarnogóra. Jest to małe państwo znajdujące się na wybrzeżu Morza Adriatyckiego. W Internecie dość ciężko znaleźć satysfakcjonujące informacje opisujące turystyczne przeżycia w tym stosunkowo nieznanym kraju. Ostatnio jeden z moich znajomych wybierał się na fotograficzną podróż. Przed jego wyjazdem spytałem się, dokąd zmierza. Usłyszawszy słowo „Czarnogóra” coś we mnie drgnęło – postanowiłem z nim pojechać.Na samym początku nie zdawałem sobie sprawy, jaka jest tam sytuacja polityczna, ekonomiczna, społeczna. Znajomy mnie uspokajał – nic złego nie może się nam stać.Postanowiliśmy dojechać do kraju autokarem, gdyż w ten sposób było oszczędniej i bezpieczniej (znajomy obawiał się lecieć samolotem z powodu chmury dymu, która przecież wedle  informacji z biura podroży nie wisiała  atmosferze).Przyznam, że obawiałem się trochę bariery językowej. W moim repertuarze znajduje się tylko jeżyk angielki oraz ledwie oklepany niemiecki. Nie wszędzie dogadam się posługując się tylko nimi, szczególnie w Czarnogórze.
Gdy dojechaliśmy, od razu dostrzegliśmy fenomenalne, zapierające dech w piersiach krajobrazy naturalne. „Więc to tak wygląda klimat śródziemnomorski” – pomyślałem. Na znajomym (wydawało się) nie robiło to większego wrażenia. Po prostu fotografował. Gdy przyjechaliśmy (był to koniec kwietnia) temperatura była już wyższa nić u nas w Polsce. Fala turystów do kraju jeszcze nie dotarła (sezon jest między czerwcem a sierpniem – w środku lata).Jako że wycieczka była tylko kilkudniowa, poruszaliśmy się po kraju swobodnie. Znajomy wynajął samochód (po wcześniejszej rozmowie z mieszkańcem po serbsku, a to poliglota) i ruszyliśmy w trasę w celu zbliżenia się bardziej do wybrzeża.Miejscowi nazywają to kąpielami słonecznymi. Połączone z przebywaniem przy brzegu morza daję dużo poczucia przyjemności. Warto było przejechać pół Europy!Koszty nie były stosunkowe wysokie – nie licząc transportu, za pobyt zapłaciliśmy niewygórowaną cenę porównywalną z wakacjami na Egipcie (kilkudniowymi).

Mało sie mówi o Edynburgu, zbyt mało jak na miasto z tak wielkimi tradycjami, piekną historią  i magicznymi pejzażami.  Edynburg posiada przepiękna twierdzę – zamek Edinburgh na stoku wygasłego juz wulkanu. Znajduje się tu miejsce, zwane Stone of Destiny, w którym przez ponad 500 lat koronowano królów Szkocji.  We współczesnej części miasta New Town panie mogą przejść się słynną ulica Princess Street  przy, której znajdą eleganckie butiki i luksusowe sklepy. Panowie w tym czasie mogą ugasić pragnienie i  skosztować wyśmienitego piwa warzonego w samym Edynburgu w browarze Caledonian Brewery. Podczas festiwali i świąt narodowych  zawsze można spotkać kobziarza odzianego w tradycyjny kilt. Jeśli mowa już o symbolach Szkocji, to nie można zapomnieć sprezentować  sobie lub znajomym Scottish whiskey.  Podróż do edynburga może trwać zaledwie 25 minut, jełsi tylko wybierze sie droge powietrzna. Tanie bilety lotnicze zachecają do kupna dając możliwośc zobaczenia cudownego zakątka swiata, jakim jest zielony i dziki Edynburg.

Oczywiście Paryż,  to niezwykłe miejsce. Paryż, podobnie jak Mediolan jest symbolem szyku, luksusowych produktów, najelegantszych sklepów. Nie bezpowodu powstało określenie ” Francja – elegancja” oraz „ubrana jak z żurnala”. Do historii przeszły już takie nazwiska jak Pierre Cardin, Coco Chanel, Christian Dior,  Jean- Paul Gaultier, Paco Rabanne, Nina Ricci,  Yves Saint-Laurent, Emanuel Ungaro i jeszcze wielu innych. Aby przekonać się o rozmaitości mody najlepiej przespacerować się najbardziej znaną i prestiżową ulicą paryską Rue de Rivoli z najbardziej ekskluzywnymi sklepami. Odchodząc od mody cudowne wrażenie zrobiła na mnie Alej Pól Elizejskich ( po francusku Avenue des Champs-Élysées ), ktora łączy Plac Zgody z Łukiem Triumfalnym, a dalej przechodzi w dzielnicę biznesową. Pola Elizejskie z licznymi teatrami, kafejkami, restauracjami i kinami  są miejscem często odwiedzanym przez turystów. Read the rest of this entry »

Santa Marina Beach to idealny hotel dla rodzin z dziećmi. Położony w miejscowości Agia Marina, malowniczo kurortu na obrzeżach Chanii. Obiekt jest malowniczo położony tuz przy piaszczystej plaży. Zejście na plażę odbywa się bezpośrednio z terenu hotelowego, nie ma więc potrzeby przechodzenia przez ulicę z ruchem samochodowym. Hotel składa się z głównego budynku położonego tuż przy plaży, oraz mniejszych budynków skoncentrowanych wokół basenu. Te budynki znajdują się w tylnej części kurortu i do plaży dochodzi się tunelem, który przechodzi pod ulicą. Read the rest of this entry »

Dla mnie hotel bajka. Położony w jednym z najpiękniejszych miejsc na wyspie. Jeśli ktoś uwielbia romantyczne zatoki, skały i urwiska, kameralne i spokojne hotele z pokojami w bungalowach rozsianych po pięknym zielonym ogrodzie, to jest to wymarzona propozycja. Z każdego niemal bungalowu rozciąga się zapierająca dech w piersiach panorama zatoki. Ułatwia to jego położenie, na zboczu dość stromego wzniesienia, dlatego osobom starszym, lub nie lubiącym wysiłku, zdecydowanie tego obiektu nie polecam. Read the rest of this entry »

Ogromny powierzchniowo kompleks dwóch hoteli, rozgraniczonych pod kątem standardu ilością gwiazdek, odpowiednio 5* i 4*.Część Gelina Village, ma zadbany ogród, restaurację główną z ładnym tarasem, lobby bar w stylu angielskiego pubu, salony SPA oraz fryzjerski, oraz fenomenalny plac zabaw dla dzieci. Jego wyposażeniem będą usatysfakcjonowani nawet najbardziej wymagający rodzice. Hotel leży przy samej plaży, w zależności od budynku, w którym będzie się mieszkało, odległość do niej wynosi 150-600 m. Pokoje, choć czyste i zadbane z dużymi balkonami, nie zasługują na przyznane hotelowi 5*, a wręcz zaniżają jego standard do słabych 4*. Są duże i wyposażone we wszystko, co potrzebne jest gościowi, łącznie z aneksem kuchennym, ale bardzo proste w wystroju, ze starymi meblami i łazienkami proszącymi się o choć mały remont. Read the rest of this entry »

Hotel malowniczo położony na zboczu wzgórza, większość pokojów ma piękny widok na morze i piaszczystą plażę (dodatkowo płatną). Wszystkie pokoje z dużymi balkonami, dość przestrzenne, z dużymi łazienkami, bardzo elegancko wyposażone. Bar w lobby bogato wyposażony w różne trunki, nie wszystkie zawarte są w ofercie All Inclusive. Poza restauracją główną, zlokalizowaną w dole hotelu przy plaży i basenach, są jeszcze restauracje tematyczne a’la carte, w tym chińska. Te restauracje, w przeciwieństwie do głównej, są bardzo eleganckie i zachęcają do zjedzenia w nich kolacji. Do plaży, basenów czy restauracji dostać się można windą, lub gdy się zepsuje (co miało miejsce podczas mojego pobytu), schodami, a to jest niestety dość uciążliwe, zwłaszcza dla osób starszych, lub kiedy taszczy się ze sobą walizkę. Read the rest of this entry »